اینباندها
اینباند یک پروتکل است که روی یک پورت گوش می‌دهد و شبکهٔ تونل مخصوص خودش را دارد. صفحهٔ اینباندها آن‌ها را بر اساس نودی که اجرایشان می‌کند گروه‌بندی می‌کند. این صفحه فهرست، ساخت اینباند، زبانه‌های یک اینباند موجود و حذف آن را توضیح می‌دهد. تنظیم‌های مخصوص هر پروتکل در صفحه‌های OpenVPN، WireGuard و AmneziaWG و OpenConnect است.
فهرست
اینباندها زیر نودشان گروه‌بندی می‌شوند: سرور خود پنل همین سرور نام دارد و اینباندهایی که هنوز نودی اجرایشان نمی‌کند زیر بدون نود هستند. نودی که پاسخ نمی‌دهد با در دسترس نیست علامت می‌خورد.
هر ردیف نشان می‌دهد:
- نشان پروتکل، نوع انتقال (
UDPیاTCP)، پورت و شبکهٔ تونل. - روش ورود کاربران: گواهی، گواهی و رمز، نام کاربری و رمز، یا کلیدهای دستگاه برای WireGuard.
- توضیح، اگر نوشته باشید، و برای OpenConnect وضعیت گواهی.
- وضعیت: در حال اجرا، متوقف، غیرفعال یا بدون نود. زیر آن، پنل متصل است یا پنل متصل نیست می‌گوید پنل می‌تواند به نودی که اجرایش می‌کند برسد یا نه.
- تعداد کاربران آنلاین و اینکه چند کاربر اجازهٔ استفاده دارند.
- اجرای مجدد و توقف برای اینباند در حال اجرا، اجرا برای اینباند متوقف.
روی یک ردیف بزنید تا اینباند باز شود.
ساخت اینباند
اینباند جدید را بزنید. فرم با پروتکل شروع می‌شود.
| فیلد | چه کار می‌کند |
|---|---|
| پروتکل | OpenVPN، OpenConnect یا WireGuard. بعد از ساخته شدن اینباند ثابت است. |
| پروتکل (نوع انتقال) | برای OpenVPN: UDP، TCP، UDP (IPv4 + IPv6) یا TCP (IPv4 + IPv6). WireGuard فقط UDP است. OpenConnect ورود را روی TCP انجام می‌دهد و DTLS سریع‌تر را روی UDP و همان پورت ارائه می‌کند. |
| نام | حروف کوچک انگلیسی، عدد و خط تیره. بعداً قابل تغییر نیست. |
| پورت | پورتی که کاربران به آن وصل می‌شوند. باید روی نودی که اینباند را به آن متصل می‌کنید آزاد باشد. |
| شبکه تونل | محدودهٔ IPv4 خصوصی برای آدرس کاربران. یک‌چهارم آخر برای آدرس‌های ثابت رزرو است. |
| توضیح | در صفحهٔ کاربر نمایش داده می‌شود، مثلاً «روی اینترنت همراه از این استفاده کنید». |
| آدرس عمومی جایگزین | خالی بگذارید تا آدرس عمومی پنل استفاده شود. |
| این اینباند اجرا شود | اگر خاموش باشد، اینباند ذخیره می‌شود ولی شروع نمی‌شود. |
فرم نام، پورت و شبکه‌ای پیشنهاد می‌دهد. تنظیم‌هایی که کم تغییرشان می‌دهید زیر سفارشی‌سازی جمع شده‌اند و پیش‌فرض‌های پیشنهادی در آن‌ها به کار می‌روند.
زیر بخش پایه، دسترسی گروه‌ها و کاربرانی را که اینباند تازه را می‌گیرند فهرست می‌کند. گروه‌هایی که از قبل همهٔ اینباندها را دارند علامت دارند. گروه‌های دارای فهرست انتخابی و کاربرانِ دارای فهرست اختصاصی را می‌توان تیک زد تا اینباند را بگیرند. بعداً هم می‌توانید در گروه‌ها و فرم کاربر عوضش کنید.
ساختن فقط فیلدهای خود اینباند را بررسی می‌کند: نام، شمارهٔ پورت و قالب محدوده‌ها. اینباند تازه زیر بدون نود ذخیره می‌شود و اجرا نمی‌شود. آن را از نودها متصل کنید؛ آن‌وقت نود برای پورت آزاد، شبکه‌های هم‌پوشان و برای OpenConnect نرم‌افزار و گواهی بررسی می‌شود. نودها را ببینید.
یک اینباند موجود
باز کردن اینباند سه زبانه نشان می‌دهد.
- تنظیمات: همان فرم، در بخش‌های پایه، ورود و رمزنگاری، شبکه و مسیریابی، DNS، کارایی و پیشرفته. بخش‌ها به پروتکل بستگی دارند. خط نود نشان می‌دهد کجا اجرا می‌شود و به نودها لینک می‌دهد، جایی که جابه‌جایش می‌کنید.
- فایل کانفیگ: فایلی که اویرا برای این اینباند نوشته و مسیرش روی نود. فقط برای خواندن است؛ به‌جایش تنظیمات را تغییر دهید.
- لاگ‌ها: آخرین خط‌های لاگ این اینباند. تازه‌سازی دوباره بارگذاری می‌کند.
دکمه‌های بالا اینباند در حال اجرا را دوباره اجرا می‌کنند یا اینباند متوقف را شروع. اگر اینباند به نودی متصل باشد، ذخیرهٔ پورت تغییر‌یافته پیکربندی را بازنویسی می‌کند، قانون‌های فایروال را جابه‌جا می‌کند و همان اینباند را دوباره راه می‌اندازد. کاربران در دانلود بعدی پروفایل‌شان پورت جدید را می‌گیرند.
حذف اینباند
بالای اینباند حذف را بزنید. اویرا تأیید می‌خواهد، چون اینباند روی پورتش متوقف می‌شود و کاربران متصل قطع می‌شوند. کاربران اینباندهای دیگرشان را نگه می‌دارند. اگر می‌خواهید اینباند متوقف شود ولی بماند، به‌جایش روی کارت نود جدا کردن را بزنید: به بدون نود برمی‌گردد و کاربران دسترسی‌شان را نگه می‌دارند.
صفحه‌های مرتبط
- نودها: متصل کردن، جدا کردن و جابه‌جایی اینباندها.
- گروه‌ها: تعیین اینکه کدام کاربر کدام اینباند را بگیرد.
- انتخاب پروتکل: هر پروتکل برای چه خوب است.
- اولین کاربر شما: کل مسیر از اینباند تا اتصال.